Personal: hoe ik een derde zwangerschap ervaar

hoe ik mijn derde zwangerschap ervaar and & the Kids blog

Nu ik zichtbaar (hoog)zwanger ben van baby nr. 3 krijg ik vaak de vraag hoe ik het ervaar, een derde zwangerschap met al twee rondlopende kinderen. En of dat niet héél zwaar en vermoeiend is. Grappig genoeg heb ik me dat van tevoren nooit afgevraagd. Mijn vorige zwangerschappen verliepen over het algemeen vrij soepel dus ik ging er, denk ik, automatisch vanuit dat ik weer dat geluk zou mogen hebben. En tot op zekere hoogte is dat ook zo. Maar toch is het wel echt anders, je leven is gewoon drukker en dus heb je minder rust. En dús ben je vermoeider.

Eerste zwangerschap

Mijn eerste zwangerschap leek vooral heel lang te duren. Waarschijnlijk is dat kenmerkend voor een eerste zwangerschap. Ik kreeg al vrij vroeg last van veel harde buiken waardoor ik veel rust moest nemen, en ik sliep dan ook véél. Verder had ik weinig klachten. Ik kon sporten tot 34 weken en ik was niet misselijk. Alles was nieuw, ik Googlede me suf en met 30 weken was eigenlijk alles wel klaar voor de komst van ons meisje. Helaas moest ik nog wachten tot 40 weken + 5 dagen (hetgeen aanvoelde als 55 weken + 5 dagen).

40 weken zwanger van de eerste and & the Kids blog
40 weken zwanger van de eerste – (Hoe je zelf zo’n silhouet foto maakt lees je hier)

Tweede zwangerschap

Féline was precies 1,5 jaar oud toen ik zwanger raakte van de tweede. De zwangerschap was meteen heel anders dan de eerste: de misselijkheid begon al met 6 weken en hield aan tot ongeveer 12, 13 weken. Daarna, rond de 16 weken, kreeg ik last van bekkeninstabiliteit waarvoor ik naar de fysiotherapeut ben geweest. Als Féline overdag haar middagdutje deed, deed ik steevast met haar mee, maar die slaapjes duurden voor mijn gevoel altijd te kort. Ik vond de tweede zwangerschap dus een stuk zwaarder dan de eerste.

40 weken zwanger van de tweede & and the kids blog
40 weken zwanger van de tweede

Derde zwangerschap

Féline was 3,5 jaar oud en Fleur was 1 jaar en 3 maanden oud toen ik voor de derde keer zwanger werd. Fleur kon nét een beetje lopen, daar had ik geluk mee want de angst om opnieuw last te krijgen van bekkeninstabiliteit was wel aanwezig. Gelukkig valt dit enorm mee, en ik denk dat dat komt doordat ik het vanaf het begin lichamelijk bewust rustiger aan doe én doordat ik in de tussenliggende jaren fanatiek yoga gedaan heb. Daardoor word je lichaam sterker en dat zal ongetwijfeld schelen.

Ik wil de hele zwangerschap stiekem nog wel eens verheerlijken maar de waarheid is: die eerste drie maanden waren loodzwaar. Ik was enorm moe en de hele dag misselijk. Als Fleur haar middagslaapje deed, installeerde ik Féline met een filmpje op de bank, om zelf naast haar te gaan liggen slapen. Iedere avond lag ik vroeg in bed. Het leek ook wel: hoe vermoeider ik was, hoe misselijker ik was. Want de misselijkheid begon wederom rond de 6 weken en hield aan tot ongeveer de 13/14e week. Gemberthee, gembercapsules, en sea-bands, ik probeerde het allemaal maar het hielp weinig – en met 2 kids bleek dat best zwaar. Gelukkig ging het na de 14e week echt stukken beter, ook qua vermoeidheid. Het tweede trimester ben ik vrijwel helemaal fluitend doorgekomen – bij wijze van dan, hè. Want natuurlijk zaten hier ook een paar pittigere weken tussen en moest ik het nog steeds rustig aan doen. Het derde trimester is nu, de laatste 2 weken (dus vanaf ongeveer 32, 33 weken zwangerschap) wel weer zwaarder. De vermoeidheid slaat weer toe, de stijfheid en de bekkenklachten ook. Overdag gaat het prima en kan ik met de meisjes nog alles doen wat ik (en zij) willen, maar als ze eenmaal in bed liggen om 19.00 is bij mij de energie ook wel echt op. En nog een nuancering op dat alles-doen-wat-we-willen: het kost me dus wél veel meer moeite dan ‘normaal’. De meeste nachten slaap ik goed – en daar ben ik zó blij mee want dat scheelt een heleboel. Iedere avond vroeg naar bed, granny lifestyle to the max!

Dus….

Al met al vind ik mijn derde zwangerschap vergelijkbaar met de tweede. En dat betekent dus: véél zwaarder dan de eerste zwangerschap. Toen kon ik nog slapen en op de bank liggen wanneer ik dat wilde (en geloof me: dat wilde ik veel), nu kan dat niet. Ik heb met de meisjes ook altijd wel de ‘drang’ om dingen te ondernemen, saai thuiszitten is meestal niet bevorderlijk voor hun humeur. Dat gaat allemaal ook nog best aardig, al zitten er dagen bij waarop ik mezelf maar moeilijk in beweging krijg. Groot voordeel is dat de tijd voorbij vliegt en de weken ook. En dat je tegelijkertijd op een hele relaxte maar bewuste manier alles ‘ondergaat’, juist omdat je het al twee keer eerder meemaakte. Nog nooit begon ik zo laat aan een babykamer en met het kopen van kleertjes voor de baby. Kortom… Het is anders… Maar nog steeds net zo speciaal.

32 weken zwanger van de derde and the kids blog
32 weken zwanger van nr. 3! Foto door ChefStef Fotografie

3 thoughts on “Personal: hoe ik een derde zwangerschap ervaar

  1. Hier natuurlijk zwanger van de tweede maar ik lees zoveel herkenbare dingen! Ik heb ook altijd zoiets als ik met Tijmen thuis ben: hup, we gaan eruit, iets leuks doen. Maar nu word ik soms keihard teruggefloten of kan ik later de rekening betalen. Ik ben ook erg stijf en slaap slecht. De ene nacht redelijk en de andere nacht lig ik zonder reden uuuuuren schaapjes te tellen.

    Mijn eerste zwangerschap stond de eerste 24 weken vooral in t teken van spanning omdat er iedere x iets was en dus steeds een vervolgonderzoek voor het een of ander. Wat dat betreft fiets ik er bij de tweede nu zo doorheen.

    Maar idd, omdat er al eentje rondloopt maakt dat de tweede zwangerschap een stuk zwaarder.

    Ach, nog een weekje of wat! Haha en dan krijgen we het weer zwaar op een andere manier… 😉

    1. Jaaaa, die laatste loodjes wegen wel echt het zwaarste he. Maar goed, straks wordt het ook zwaar, maar dan op een andere manier. Het voordeel vind ik wel dat je dan wél fijn slaapt, als je eenmaal kan slapen. En je weer lekkerder kan liggen en zitten zonder allerlei pijntjes. Ach ja, nog eventjes (jij al helemaal..)

      1. Ja precies, na die echte herstel periode en het heftigste ontzwangeren vond ik het heerlijk om in ieder geval mijn eigen lijf weer terug te hebben, me mezelf te voelen en zonder kwaaltjes te kunnen liggen enzo. Daar verlang ik wel naar!

Comments are closed.