Hoe doet zij het? Tamara Ellen

Het combineren van moederschap en werk/carriere: hoe doet zij het? Deze week aan het woord: Tamara Ellen

Heb jij ook van die dingen waarbij je je af blijft vragen: ‘hoe dóét zij dat allemaal’?
Ik heb dat dus met de combinatie van moederschap en werk/carrière. Vaak vraag ik mij af hoe je dit optimaal met elkaar kan combineren – voor mij een eeuwige struggle, zoals ik al schreef – en ik ben benieuwd hoe anderen dit aanpakken. Vandaar deze rubriek! Laat je inspireren en lees mee. En wil je zelf je verhaal delen? Mail mij vooral op hello@andthekids.nl.

Deze week stel ik de tweede mama aan je voor: Tamara Ellen. Zij combineert een drukke baan met de drukke baan van haar man, én een eigen bedrijf, én haar zoontje Mateo. Lees mee!

——-

Na mijn middelbare school ben ik begonnen aan de opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening aan de Hogeschool van Amsterdam. Op mijn 19e kreeg ik een bijbaan in een justitiële jeugdinrichting wat ik heel erg leuk vond. Helaas werd deze inrichting gesloten en stopte mijn werk hier. Teleurgesteld als ik was, besloot ik het in een andere boeg te gaan zoeken: ik wilde bij de politie! De opleiding tot recherche-kundige leek mij wel wat en ik besloot om mijn minor hierop aan te passen. Na het halen van mijn diploma ben ik meteen de (lange) sollicitatieronde in gestapt en ik werd aangenomen! Wat was ik blij! Ik zag mijn carrière al voor me en hier had ik heel veel zin in.

Na twee dagen op een flinke roze wolk te hebben geleefd, kreeg ik een telefoontje wat mij heel erg verdrietig maakte. In alle politiekorpsen werd besloten dat er geen externe mensen meer aangenomen zouden worden en dat alle vacatures door intern personeel zou worden ingevuld. Daar ging mijn plan, hier had ik zo mijn best voor gedaan. Vier jaar een opleiding en een half jaar de sollicitatie procedure. Ik kreeg ook geen studiefinanciering meer en mijn bijbaantje dekte ook niet alle kosten die ik maakte. Dan maar solliciteren. Wat heb ik veel brieven en mails getypt. Een aantal keer ook op gesprek mogen komen maar telkens werd ik het niet.

Na meerdere weken zonder baan ben ik mijn netwerk in gaan schakelen. Daarnaast heb ik me ingeschreven bij een uitzendbureau voor de offshore: ik woon in Den Helder en daar is offshore een grote tak. Ik kon al snel aan de gang en zo is het nog steeds; inmiddels werk ik zes jaar bij hetzelfde bedrijf. Ik werk als senior Customer Services Representative en ben verantwoordelijk voor het controleren en doorzetten van transport aanvragen door de klant in de organisatie, het verwerken van de kostenallocatie en het invoeren van backloadlijsten, en ook het aanbieden van administratieve ondersteuning.

Tamara met haar zoontje Mateo

Moeder worden 

Ik ben nu 7 maanden moeder van Mateo. Sinds zijn geboorte ben ik 3 om 4 dagen in de week gaan werken. Ik werk in een ploegendienst, dus mijn werktijden zijn vaak onregelmatig en in de ochtend en/of avond. Toen ik erachter kwam dat ik in de avond een stuk minder vrijheid heb dan voordat ik moeder werd, ben ik samen met mijn zus een eigen bedrijf begonnen in handgemaakte babyproducten. Stilzitten is niet mijn sterkste kant! Als mijn zoon op bed ligt rond 8en ga ik naar mijn werkkamertje en maak ik producten voor ons bedrijfje.

Mijn man werkt op oproep-basis op booreilanden in Europa en is daarom vaak van huis weg. Soms is dit best een uitdaging omdat hij een dag van te voren gebeld kan worden met de mededeling dat hij de volgende ochtend moet inchecken om te gaan werken. Doorgaans is hij ongeveer 1 à 2 weken per keer weg. Gelukkig kan ik mijn kleine man bij opa’s en oma’s brengen als wij beide moeten werken en hoef ik nog geen gebruik te maken van kinderopvang of gastouders. Ondanks dat ik weet dat mijn zoon in goede handen is, kan ik mij hier nog wel eens schuldig door voelen. In de weken dat ik 4 dagen werk en ochtenddiensten draai is het voor mij rennen en vliegen om daadwerkelijk mijn zoon een paar uur te zien. En het huishouden loopt natuurlijk ook gewoon door. Maar op de dagen dat ik vrij ben is alle tijd voor hem.

Tamara met haar man

Druk leven 

Ik wist van te voren dat het leven met een kind druk zou zijn, maar dat het af en toe zo hectisch kan zijn, zoals ik het soms ervaar, wist ik niet. Ik denk vaak: ben ik nou de enige?! Begrijp me niet verkeerd hoor, ik heb een heerlijk zoontje, hij is bijna altijd vrolijk en hij doet het super goed. Ik merk alleen dat het regelmatig alleen zijn mij toch wel veel doet. Mijn man is al sinds wij verkering hebben regelmatig van huis en hiervoor kon ik daar prima mee leven – de vrijheid was ook wel fijn. Nu baal ik er soms juist van: als hij iets van Mateo mist of als hij weer weg moet als ik vrij ben, waardoor de momenten als gezin bijna schaars zijn.

Toch ben ik niet van plan om te stoppen of te minderen met werken. Het moederschap vind ik heerlijk en dit zou ik nooit meer willen ruilen. Maar ik wil ook nog voor een deel de Tamara blijven die ik was voordat ik moeder was: ik wil nog steeds mijn ambities waarmaken en mijzelf uitdagen op het gebied van scholing en werk. Wel in mindere mate dan voorheen hoor. Hier kan ik namelijk erg blij van worden. Ik merk dat als ik goed in mijn vel zit, Mateo dit ook aan mij merkt.

Als mijn man niet aan het werk is, is hij thuis met Mateo, waardoor ze dan veel tijd met elkaar doorbrengen. Soms is dit een week of twee, andere keren zijn dit een paar dagen achter elkaar. Dat is ook veel waard, dus qua ‘ideale situatie’ zou ik eigenlijk geen andere wensen hebben. Al met al kan ik toch wel zeggen dat ik een gelukkige vrouw én moeder ben! Mijn advies voor andere moeders is dan ook: zorg dat je dingen doet waar je gelukkig van wordt!

——

Bedankt voor het delen van jouw verhaal, Tamara! En wil je het verhaal van Sterre nog eens lezen? Klik dan hier