En toen waren we een gezin van vijf!

Hoi! Lang niet gezien ­čśë Ik moet even wennen om weer hier te schrijven, na een radiostilte van bijna twee maanden. Die twee maanden waren overigens wel ├ęcht fijn: doordat ik na de geboorte van Benjamin spontaan besloot deze blog even helemaal los te laten, had ik ook totaal niet het gevoel iets te moeten. En dat komt wel lekker uit met een pasgeboren baby en twee andere kindjes in huis, kan ik je vertellen. De eerste twee maanden waren intens: intens genieten, intens slaaptekort en intens druk (druk klinkt naar mijn gevoel altijd heel negatief, alsof je de hele dag gestresst bent en nergens aan toe komt. Zo was het gelukkig niet – ik bedoel druk als in… Volle dagen, altijd wel wat te doen). Nu, twee maanden later, zitten we met z’n allen enigszins in een ritme, slapen we weer aardig en kom ik weer toe aan ontspannende dingen zoals schrijven. Dus hier ben ik weer!

Je kan binnenkort een serie bevallingsverhalen verwachten – zowel nr. 1, 2 als 3 wil ik met jullie delen. Ik heb alledrie mijn bevallingen als positief ervaren dus dat vertel ik graag, als tegenhanger voor alle horrorverhalen die je overal wel kan lezen. Ook de kraamweek, de eerste weken met z’n vijven, het organiseren van een babyborrel, de grote zussen, de borstvoeding die niet echt vanzelf ging.. Genoeg te vertellen. Ik vrees alleen wel dat het meeste baby-gerelateerd zal zijn de komende tijd, dus wees gewaarschuwd.

Ik hoop dat je weer gezellig meeleest. Liefs!