De overgang van 1 naar 2 kindjes

Al ruim anderhalf jaar geleden gingen wij van één kind naar twee kinderen en zeker nu ik zwanger ben van nr. 3 krijg ik vaak de opmerking dat wij het nu al aardig druk zullen hebben, en straks al helemaal. Niet iets wat ik zomaar kan ontkennen hoor, daar niet van. Wij werken allebei voor ons eigen bedrijf, zijn de afgelopen 3 jaar 2 keer verhuisd, hebben afgelopen maanden de zolder verbouwd én hebben dus een meisje van bijna 4 en eentje van 20 maanden rondlopen. Dus ja, inderdaad, wij hebben het vaak best wel druk.

Maar toch ervaar ik het (over het algemeen!) niet als enorm druk, het leven met twee kinderen. Ook niet in het begin, toen onze tweede dochter geboren werd. De oudste was toen 2 jaar en 3 maanden oud. En eigenlijk leek zij helemaal niet zo onder de indruk van alles wat er destijds gebeurde. Ze was vooral heel lief voor haar babyzusje, wilde mij graag bij alles helpen en ging verder gewoon door met haar leventje, maar dan nu met een zusje erbij. Gevoelens als jaloezie, of moeite met het delen van de aandacht – waar ik vooraf best bang voor was – heb ik haar nooit op kunnen betrappen.

van 1 naar 2 kinderen 2
Net na de kraamweek: zusje aaien, kleien en eten tegelijk.

En wij zelf, wij vonden de eerste tijd met een tweede kindje een verádeming. Waar we bij onze eerste dochter nog best overdonderd waren (ja, wie was dat niet?) en ons de eerste maanden vooral heel veel op Google bevonden om maar uit te vinden ‘hoe het allemaal moest’, waren we bij de tweede al ervaren en wisten we wat ons te wachten stond én hoe we de dingen het beste aan konden pakken (oh en: ik had eindelijk de draagdoek ontdekt!). En echt, dat gaf zoveel rust! Dat begon al tijdens de bevalling – die ik zo anders heb ervaren dan de eerste – en ging zo door in de kraamweek tot en met nu.

Ik kan dus niet anders zeggen dan dat wij de overgang van één kind naar twee kinderen als heel soepel hebben ervaren. Ja, je hebt je handen vol, maar dat heb je met één kind ook al. Ik vond de overgang van 0 naar 1 kind vele malen groter en pittiger! Natuurlijk moet je even je draai vinden en die slapeloze nachten zijn ook deze keer zwaar, en twee huilende kinderen tegelijk troosten valt ook niet mee – net zoals je oudste kind ergens bij helpen als je nét de jongste aan het voeden bent, maar daar vind je heel snel je handigheidjes in. En het is cliché maar echt waar: zó leuk om ze samen te zien spelen en samen op te zien groeien! Ik ben dan ook heel benieuwd hoe het straks is, met nr. 3 erbij.. Dat wordt vast weer een ander verhaal 🙂

8 thoughts on “De overgang van 1 naar 2 kindjes

  1. Ik vond van geen naar één best pittig, maar hoor om me heen vaak dat van 1 naar 2 nog zwaarder is en dat houdt me eigenlijk wel tegen. Leuk om te lezen dat het ook anders ervaren wordt!

    1. Ik vond van 0 naar 1 ook heel pittig! En inderdaad, ik hoor dat ook vaak, maar ik herken het oprecht niet. Dat geeft een beetje moed, toch? 😉

  2. Ik vond van 0 naar 1 eigenlijk niet zo’n overgang. Ligt ook aan het kind wat je hebt. Onze oudste is heel makkelijk. Van 1 naar 2 grotere overgang en na zo’n 3 mnd een ritme gevonden (ze schelen 1.5 jr) en nu benieuwd hoe het met de 3e zal zijn! Leuk en spannend 😊😊😊😊😊

    1. Grappig hoe iedereen een andere ervaring heeft he? Wij moesten juist bij de eerste zo enorm wennen. En nr 3 gaat vast bij ons beiden súper soepel, let maar op 😉

  3. Ik probeerde vanmorgen al te reageren maar het werkte niet helemaal naar behoren geloof ik… Fijn om te lezen dat jullie er zo positief in staan. Voor zover ik het nu kan inschatten staan wij er ook relaxed in, het was ook een bewuste keus om weer zwanger te worden omdat het ons heel leuk lijkt als ze niet al teveel schelen. Vind het soms ook spannend, de dingen die jij ook noemt gaan dan door mijn hoofd: zou Tijmen jaloers zijn, kan ik ze beiden wel genoeg aandacht geven straks? Maar het zal vast goed komen. En soms heb je een stress of baaldag ertussen zitten…maar heeft niet iedereen wel eens zulke dagen.. 🙂 Nummer 3 straks lijkt me ook weer een hele nieuwe en bijzondere ervaring!

    1. Die angsten had ik ook, soms vroeg ik me tijdens de zwangerschap af of het niet juist zielig was voor de oudste, omdat ze niet meer alleen op de eerste plek zou staan. Maar sinds de geboorte oprecht nooit meer zorgen om gehad! Het komt vast goed (en idd, sommige dagen niet, maar dat heb je altijd wel :))

Comments are closed.